Augustus 2011

Het lijkt een traditie te worden. In zomervakanties krijg ik steeds vaker de neiging mezelf op te sluiten en een reeks nieuwe liedjes te schrijven en uit te werken. Goede tradities zijn de moeite waard om in stand te houden zou ik zeggen.

Zo werd de radar van ideeën een paar maanden geleden, als vanzelf, opnieuw aan het werk gezet. Melodielijnen, grappige gedachtes, serieuze vraagstukken, diverse beats en akkoorden. Alles wat met muziek en tekst te maken heeft wordt zonder schroom in mijn iPhone gezet. Opgenomen en bewaard. Het ene moment tijdens een voorgerecht in een pizzeria, het volgende op de fiets naar m’n werk.

En dan, een paar maanden later, worden de opnames met alweer een herinnering teruggeluisterd en omgetoverd tot een product. Een verhaaltje van 4 minuten wat een bepaalde tijd in mijn leven vastlegt en een bepaalde gedachte of gevoel van die tijd een plek geeft.

Een gevoelsmoment is gevangen in een lied. Het moment zelf is voorbij, maar in die 4 minuten kan ik even terug. Soms naar de realiteit, maar vaak naar mijn eigen wereld. Alsof ik een zomervakantie de tijd neem om mijn stiekem genomen foto’s in te plakken en er wat teksten onder te schrijven. Soms wat twijfelachtig of ik de kwetsbare foto’s voor mezelf houdt, of toch laat zien. Uiteindelijk kan ik niet zonder het tweede. Dus…. Wie komt er binnenkort eens kiekjes bekijken?

Martijn