André van Duin, de simpele clown

Het verhaal van: oktober 2016

De herinneringen staan in mijn geheugen gegrift. André van Duin was absoluut onderdeel van mijn jeugd. In menig weekend op tv en op diverse videobanden maakte ik kennis met: ‘ff wachten.. pizza!’, ‘hele grote bloemkoole’ en ‘Jan Wijdbeens’. André van Duin stond voor humor en genieten in ons gezin. Het was altijd lachen met André.

Op de momenten dat ik hem zag of hoorde in de afgelopen jaren, verbaasde ik me hierover. Dit was toch helemaal niet grappig!? En als ‘talentvol’ zou ik het ook niet direct bestempelen. Het verzet tegen André was begonnen. Op feestjes, op mijn werk en zelfs in mijn gezin sprak ik me negatief uit over André. Ik vind het maar niks meer die goedkope, smakeloze en nietszeggende humor!

En daar, in 2016, was hij ineens weer met regelmaat op tv te zien. Door het uitvallen van Martine Bijl zou André ‘Heel Holland Bakt’ presenteren. Ik had het programma nog nooit echt gezien, maar het leek me leuk dit eens samen met m’n vriendin te kijken. Maar die André op mijn tv, dat stond me toch wat tegen.

Chips op schoot, de afwas gedaan, kleedje om ons heen en de tv aan. Daar staat hij, André, zijn introtekst te doen. Hij is wat ouder geworden. Bijzondere kleur ogen ook wel. En de grapjes die hij maakt naar de deelnemers en naar mij als kijker; het is zo gek nog niet. Ik bespeur een drive in hem om zonder aanstoot en grof taalgebruik het leven van de mensen om hem heen zo vrolijk mogelijk te maken. Humor die ten koste gaat van niemand. Waar is dat eigenlijk gebleven in Nederland? Niets intelligents, niets educatiefs en geen verborgen boodschappen of politieke standpunten. Hij is een clown die lacht en doet lachen en het doel lijkt na te streven om glimlachen in huiskamers te bezorgen. Niets meer, niets minder.

De taarten, de broden, de deelnemers, de jury, het is allemaal geinig om te zien. Maar zondag kijk ik weer voor André.

Martijn

Reacties zijn gesloten.