Cursus begroeten

Het verhaal van: september 2015

Iedereen heeft er wel eens mee te maken gehad. Je kent iemand nog niet heel goed, of hebt in het onderbewuste nog geen vaste begroeting ‘afgesproken’ en toch nadert dat moment. Als er anderen in de buurt zijn met een zelfde soort relatie kun je nog even doen alsof je jas vastzit en rustig de kunst afkijken. Als dit niet zo is, sta je zelf voor de onvermijdelijke keuze.

Een hand? Te formeel. Een knuffel? Te intiem. Drie kussen? Wat afstandelijk en traditioneel. Eén kus op de wang dan? Dat lijkt de uitkomst anno 2015. Het is vriendelijk, zoekt toenadering en het is hip. Bovendien ben je ook wat sneller af van diegene waarbij je begroeten niet zo prettig vindt.

Ook heb ik een nieuwe stroming waargenomen binnen het groetcircuit van de heren onderling. Een gewone hand is daar allang uit de mode. Een knuffel is prima. Maar de combinatie van een ‘hoge hand’ (duim naar jezelf gericht, vingers omhoog gericht), die ook nog eens lekker klinkt als die goed valt, gevolgd door een knuffel is perfectie. Let wel op dat je tijdens de knuffel niet te vaak op de rug klopt van de ander, dit zou een teken zijn van het uit de weg gaan van intimiteit en dus afstandelijk.

Doe er je voordeel mee. Dan hoef je er niet zo diep doorheen als ik ben gegaan.

Martijn

Reacties zijn gesloten.